Abba’s puppy avonturen: De eerste week

Abba's eerste week bij ons

Zo klein en zo lief (als ze geen landhaai imiteerde met haar tandjes)

De eerste week met Abba vond ik echt heel intensief. Ondanks een goede voorbereiding had ik geen flauw benul van wat ons te wachten stond. Mijn man en ik hebben voor Abba nooit eerder een hond gehad of voor een hond gezorgd. Het enige dat we ter voorbereiding konden doen was lezen, lezen en nog eens lezen. En alle puppy video’s op YouTube werden uiteraard bekeken. Onze fokker heeft ons ook heel veel tips gegeven. We kregen van haar een informatief foldertje over opvoeding, voeding en beweging. Wij waren overal klaar voor. Toch?

Ik heb een aantal tips en ervaringen opgeschreven die ons erg geholpen hebben die eerste week.

Knuffel met korstjes

Tijdens 1 van onze laatste bezoeken hebben we een knuffel in het nest bij de fokker achtergelaten. Een lekker zacht schaapje genaamd Schaapie (hoe verzin je het he?). Deze knuffel kregen we uiteindelijk weer mee naar huis. Compleet met een heerlijke nestgeur en krokante stukjes 🙂 Het is altijd de lievelingsknuffel van Abba gebleven, totdat hij vorig jaar van ellende uit elkaar viel.

Abba’s auto avonturen

Wij hadden het voordeel dat de fokker maar een klein half uurtje bij ons vandaan woonde. Een mooi klein stukje naar huis dus voor een eerste ritje.  Ik zat achterin bij Abba. Ik had een paar oude handdoeken op de achterbank gelegd voor een eventueel ongelukje. Ze zat naast mij en als ze een beetje piepte legde ik mijn hand op haar rug. Ik heb haar niet overmatig gesust.   Zo’n eerste ritje in de auto vond Abba best spannend, maar ze was vooral ook nieuwsgierig. Relaxed en rustig blijven hadden we overal gelezen. Dus ondanks dat ik het ook spannend vond, probeerde ik rustig te blijven.  Mijn man rijdt normaal gesproken altijd pittig door en nu ging dat ineens ook extreem beheerst. Hond aan boord!

Welkom thuis!

Bij ons huis aangekomen was rustig aan doen ook het beste advies. We zijn op een puppy snuffeltempo naar de voordeur gelopen. De voordeur hebben we open gezet en we hebben haar al snuffelend naar binnen laten lopen. Geen getrek aan de lijn, geen stress en haast. Ook dat hadden we ergens gelezen. Geen idee of het nu echt zo belangrijk is, maar voor ons voelde het goed. Volgens mij is dat wat telt.

Ren-je-rot

In verband met de zindelijkheidstraining hebben we besloten dat onze eigen grasmat in de achtertuin maar even als ‘ hoge-nood-plas-plek’  moest gaan dienen. (Dat hebben we haar uiteindelijk niet eens afgeleerd.  Ze wil nu zelf echt niet meer op het gras in de achtertuin plassen) Dus bij binnenkomst gelijk door naar de tuin. Om vervolgens natuurlijk niets te doen natuurlijk. Bij binnenkomst in de huiskamer maakte ze aanstalten iets te gaan doen. Mijn man pakte haar snel op en was precies op tijd om haar drol op te vangen :). Oh wat hebben we haar vaak uitgelaten die eerste paar dagen. Overdag op een gemeentelijk grasveldje. ’s Nachts op onze eigen grasveldje. Na 4-5 dagen was ze ’s nachts echt zindelijk. Overdag ging het ook al snel goed. De plantenspuit met schoonmaakazijn was wel regelmatig nodig om de ongelukjes op te ruimen. We hebben in totaal 4 weken vakantie opgenomen om haar te laten wennen. De eerste twee nam mijn man voor zijn rekening, de laatste twee was ik aan de beurt. Maar poe hee, echt vakantie was het niet hoor.

Blij dat ik glij?

De houten vloer in onze woonkamer is niet geschikt voor een Duitse herder pup. Deze is natuurlijk veel te glad voor de nog niet volgroeide gewrichten. Onze woonkamer hebben we dan ook vol gelegd met stukken tapijt. Tijdens de “gekke 5 minuten” kon Abba zich heerlijk afzetten en door het huis sjezen. Na twee jaar hebben we pas het laatste stuk tapijt ook weggehaald. Abba is nu rustig in huis en heeft geen last meer van de gladde vloer.

Op expeditie

Verder hebben we haar veel laten snuffelen in huis en tuin. Als ze op avontuur ging, dan was ze altijd onder toezicht. We hadden aan de bench een puppenren gebouwd met tapijt erin. Als we niet de volle aandacht voor haar konden hebben, dan ging ze daar in. Dan was ze toch los, maar kon ze niets ‘fout’ doen wat we niet konden corrigeren.  Bij een volgende hond zouden we dit toch wel anders doen. We zijn veel tijd kwijt geweest aan het corrigeren van graaf-en springgedrag als ze in de ren was, ze wilde er uiteraard graag uit. Dat was voor ons en voor haar frustrerend. Ze heeft zich uiteindelijk, doordat we de ren gebruikte, altijd keurig gedragen in huis en nog nooit wat gesloopt, maar een volgende keer doen we het anders.  Ondanks dat de meningen over dit onderwerp wat verdeeld zijn, zullen we daarin meer op ons gevoel af gaan dan op de boekjes.

Abba pup 2

Alweer een weekje verder

Lekker knus

We hebben een bench aangeschaft van 80x120cm, erg op de groei gekocht natuurlijk. We kregen de tip om de bench zo klein mogelijk te maken. Dus met een plaatje mdf en wat tie-rips was de bench nog maar een derde van de oorspronkelijke grootte. Het wordt een knusser plekje en er is minder kans op een ongelukje in de bench tijdens de zindelijkheidstraining. Een omgekeerd, leeg bierkrat kan natuurlijk ook, maar Abba had de neiging om er overheen te willen klimmen. Het is anderhalf jaar haar vertrouwde plekje geweest. Ze sjokte er ’s avonds altijd zelf naar toe. Na anderhalf jaar hebben we de bench vervangen voor een mooie mand.

Slaapfeestje?

Over mijn ervaringen met de bench zal ik nog wel een artikel schrijven, maar we hebben vanaf de eerste dag besloten dat alleen de begane grond haar domein zou zijn. In een doos naast het bed was dus geen optie voor de eerste nachten. We wilden de benchtraining vanaf dag 1 goed aanpakken. Dus de eerste nacht hebben we samen in de woonkamer naast de bench geslapen. Als ze dan piepte konden we even een hand op de bench leggen en even laten weten dat we er waren. We hebben haar dan ook nooit uit de bench gehaald als ze piepte. De nachten daarna schoven we steeds een paar meter weg van de bench. Ik lag na twee nachten weer boven, want ik deed geen oog dicht. Mijn man heeft zeker 4 nachten beneden geslapen. De laatste nacht lag hij in de gang onderaan de trap. Alles voor een rustige, relaxte hond zeg maar :). Ik heb die eerste paar weken echt slecht geslapen. Ik was gespitst op ieder geluidje van beneden en sliep daardoor erg onrustig.

Eau de baasje

Toen we weer gezellig samen in een bed konden slapen, hebben we wel een gedragen t-shirt van mijn man bij haar in de bench gelegd.  Zij hoorde nu bij onze roedel. We hadden ook gelezen dat onze lichaamsgeur nu voor haar als vertrouwd zou voelen. Dit zou haar een geborgen gevoel geven als we er niet waren. Abba is nooit bang geweest alleen, gelukkig maar.  Dat was ook ons ultieme doel: een rustige en evenwichtige hond groot brengen. Vooralsnog is dat prima gelukt 😉

De Jamin is er niets bij

Gedurende de dag legde ik snoepjes in de bench of puppenren. Als ze dan weer even een pauze in de ren had, dan was er altijd iets lekkers te snuffelen en te vinden.

Nu ik zo terug denk aan die periode hadden we nog veel meer kleine gewoonten. Ik zal er nog een artikel over schrijven, want inspiratie genoeg!  Vanaf dag 1 hoorde ze bij ons gezin en kreeg ze al onze liefde en aandacht. Maar oh…, wat waren we met haar in de weer die eerste weken.

Hoe was jouw eerste week met je pup of wellicht al grotere hond?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s