Abba op vakantie in Noorwegen – De reis

Abba in Noorwegen

Abba’s eerste vakantie in Noorwegen.

Deel 2 van het reisverslag van Abba in Noorwegen. Deel 1 kun je hier teruglezen. We vertrekken naar Noorwegen en ik vertel ik je alles over onze ervaringen.

De grote dag van vertrek brak aan. ’s Morgens om vier uur vertrokken we met de auto naar Denemarken. Abba lag comfortabel in de Karlie beschermhoes op de achterbank. De rest van de spullen konden in de achterbak. Dat was nog best passen en meten, want zo’n grote auto hebben we niet (Seat Leon). Daarnaast hadden we ook nog extra spullen voor Abba mee, waardoor we de auto anders moesten indelen. De reis verliep voorspoedig. Abba is totaal niet onder de indruk van autorijden en lag dus de meeste tijd gewoon te slapen. Af en toe ging ze zitten om vervolgens lange tijd uit het raam te kijken. Ik vraag mij altijd af wat er in zo’n koppie omgaat op dat moment, haha. “Hee, een auto, en weer één”. “Hee een boom, nog een boom, huh nóg een boom, dat meen je niet!” Ja, dat denkt ze vast en zeker, haha.

Duitse parkeerplaats met losloopgebied

Op een parkeerplaats in Duitsland langs de A7/E45  – Rastplatz Hüttener Berge – vlakbij de Deense grens kwamen we in de hondenhemel. Daar hadden ze een zogenaamde “Freilauf Platz” voor honden! Een klein, omheind parkje en daar mag de hond gewoon los rennen. Hoe cool! En na een rit van 5 uur een welkome afleiding voor onze hyper-enthousiaste hond.

Aankomst in Denemarken

Na een rit van 10 uur kwamen we dan aan bij onze eerste verblijfplaats voor één nacht in Denemarken, Tornby Camping te Hirtshals. Het was “blafheet”, rond de 30 graden. Ongewoon warm voor Scandinavië. De houten bungalow/hut was dus ook warm. Onderweg merkten we aan Abba dat ze het allemaal maar vreemd vond. Echt drinken onderweg deed ze dan ook niet. De eerste slokken nam ze weer toen we een beetje geïnstalleerd waren en rustig aan een drankje zaten.  Voor het eerst sliepen we in één ruimte met Abba, haha, grappig dat ze het vond. Halverwege de nacht kwam ze even checken of we er nog waren en kreeg ik een lik over mijn gezicht. Dan merk je ook pas hoe vaak ze ’s nachts wakker is. Zichzelf krabben, rondje lopen, water drinken, madam heeft het er maar druk mee in de late uurtjes.

Bootreis Hirtshals- Larvik

Om 06.30 uur ging mijn man een stuk met Abba lopen. We moesten namelijk uiterlijk om 9.00 uur bij de haven zijn. Na de wandeling ontbijten, inpakken en op weg naar de boot. Onze eerste kennismaking met de bootdiensten van Fjordline. Normaal gesproken varen wij altijd met Colorline namelijk. De incheck verliep een stuk rommeliger in ieder geval. We lieten Abba in de auto, de tocht duurde 2 uur en 15 minuten. Bij navraag bleek ze toch mee naar het bovendek te mogen, maar alle binnenruimtes waren verboden terrein. Erg onhandig dus. Aangezien Abba niet zo van trappenlopen houdt, hebben we haar de stress maar bespaard. Maar wat voelde het naar om je hond alleen achter te laten op zo’n dek. We wisten ook niet hoe ze zich zou gedragen. Van haar comfortabele hangmat op de achterbak hadden wij haar uit voorzorg naar de achterbak verplaatst. Een hondenrek blokkeerde de doorgang naar de achterbank. Stel je voor dat ze toch in paniek zou gaan knagen/slopen/graven…Dan bleef de schade wellicht beperkt. Raam op een kier voor de frisse lucht. Bij terugkomst zat Abba rustig op ons te wachten, totaal geen tekenen van angst of paniek. Gelukkig, wat een schuldgevoel kun je opbouwen in 2 uur..

Douane Noorwegen

We hadden ons ingelezen en begrepen dat we ons moesten melden bij de douane. Het was nog wel een klusje om de douane te vinden. Eenmaal gevonden stelde de controle echt niets voor. We moesten het dierenpaspoort inleveren, deze werd bestudeerd en we kregen een formulier met een soort goedkeuring. Het meest grappige was dat we het formulier 200 meter verder weer moesten inleveren bij de douanebeambten langs de weg.. Huh?! Nou ja, het zal wel. Ook in Noorwegen bestaat de “paarse krokodil” dus.

Wandelen en andere uitdagingen

Wandelen in Noorwegen is heerlijk en prachtig. Geen hordes mensen, geen herrie, soms zelfs “oorverdovend” stil…zo fijn.  Je loopt vaak de hele wandeling alleen. Tenminste dat dachten wij tijdens eerdere vakanties zonder hond. Nog nooit hebben we zoveel schapen en koeien gezien tijdens het wandelen als nu. We hebben Abba dan ook de hele vakantie aangelijnd gehouden. Ze ging compleet door het lint als ze schapen hoorde of rook. Dat is knap lastig als je een steile helling naar beneden probeert af te dalen. Dat mijn man niets gebroken heeft tijdens een trekpartij is een wonder te noemen. Ze was amper onder controle te houden en bewaar dan maar je “calm & assertive” houding! Voor een volgende vakantie zullen we hier beter op gaan trainen/corrigeren.

Abba & schapen...zucht

Abba & schapen…zucht

Abba moest echt een beetje wennen aan het rotsachtige terrein. Soms sjeesde ze een helling op zonder te twijfelen en het andere moment zag je haar onzekerheid over een stap of sprong. Vaak dook ze dan achter mijn man om zijn pad te volgen, grappig om te zien. De temperaturen bleven de hele vakantie ongewoon hoog. Dagen van 25-30 graden waren geen uitzondering. Fijn hoor mooi weer, maar mag het ook een beetje koeler? Voor het wandelen waren de condities niet echt optimaal. Abba had het ook erg warm. Na een uur of 3 wandelen vond zij het vaak ook welletjes. Dan ging ze in de schaduw op een koel plekje liggen en moesten we haar soms meeslepen (totdat we weer een schaap zagen natuurlijk).

Het koude water in de meertjes en beekjes vond Abba ook een beetje te koud. Verder dan haar poten ging ze het water niet in. We lieten haar ook niet teveel ijskoud water achter elkaar drinken. We probeerden haar na iedere wandeling even af te koelen in een beekje of meertje, dat hielp heel goed. Je merkte heel goed aan Abba wat ze nodig had. Onderweg at ze niet zoveel. De speciale mix van brokken, stukjes Frolics en gedroogde kipstrips die mijn man samenstelde voor onze prinses op de erwt, die ging er natuurlijk wel in! Uiteindelijk gaven we haar vaak ’s avonds pas te eten, de ochtendmaaltijd at ze toch bijna nooit op.

Qua vlees was er voor Abba eigenlijk niets te koop. Het assortiment in de Noorse supermarkten is over het algemeen niet heel bijzonder. Wij denken dat de Noren hun vleesvoeding voor de hond direct bij een slager of boer halen. In de winkels vind je alleen de standaard merken (Pedigree, Frolic etc). Dus wij kochten diepvries vis om dit aan de brokken toe te voegen.

Røldal

Na een mooie rit door het Noorse landschap kwamen we aan bij onze eerste uitvalsbasis in Røldal: Seim Camping. Een papiertje met onze naam op de deur heette ons welkom in een schattig hutje. Weer geen aparte slaapkamer (blijkbaar toch niet goed gekeken op de website), maar verder echt prima in orde. We trokken de bank wat naar voren en sloten Abba ’s nachts een beetje in. We hadden haar benchkleed meegenomen, dat rook nog lekker naar thuis. Ze viel er gelijk op in slaap. Tot half 2 ’s nachts,  dat was het tijdstip dat ze altijd even van zich liet horen. Bijna klom ze over de rugleuning van de bank om ons te begroeten. Een vermanende “nee” was vaak al voldoende om haar weer even rustig te maken. Als je ’s morgens een klein stukje van de camping wegliep kon Abba toch kort losrennen om de ochtendenergie een beetje kwijt te raken. Verder moest ze aangelijnd. En zoals het een goede herder betaamd blafte ze iedere hond op de camping netjes uit.

Vassenden

De tweede locatie werd een wat ruimere bungalow op Jolstraholmen Camping in het gehucht Vassenden. Direct aan de doorgaande weg. Niet de meest idyllische camping, maar de voorzieningen waren prima. De hut die we geboekt hadden had een soort van Bassie & Adriaan inrichting uit de jaren ’70. Dit vonden wij het geld totaal niet waard. Na een goed gesprek kregen we een andere hut. Nu hadden we eindelijk een aparte slaapkamer. Abba kon in de woonkamer blijven en wij hadden rust in een eigen slaapkamer. Abba probeerde de eerste nacht natuurlijk de bank uit, grappig hoe ze dat toch steeds weer even test. Dus de tweede nacht de kussens rechtgezet zodat er niet meer op de bank gelegen kon worden.  We hebben tijdens ons verblijf hier wat mindere dagen gehad met wat slechter weer. De omgeving van Stardalen is erg mooi, maar deze camping wordt het de volgende keer niet meer.

Sæbø

Ons derde verblijf hadden we in het kleine plaatsje Sæbø gepland. We overnachten op Hjorundfjord Camping in een 4 persoons hut. Geen hoogvlieger qua comfort, maar verder een prima uitvalsbasis voor mooie wandelingen. Het was hier echt snikheet, dus we pasten ons tempo hier op aan en sleepten liters water mee omhoog. Veel pauze, veel drinken en Abba lieten we vaak afkoelen.

Ålesund

We hebben ons deze vakantie weer aan een stadsbezichting gewaagd. Ditmaal was Ålesund aan de beurt. Meestal houden we het maximaal 2 uur uit in een Noorse stad, nu lukte het zelfs een uur of 4. Honden zijn in Noorse steden nergens welkom. Ze mogen het restaurant niet in en ook een overdekt winkelcentrum is verboden terrein. Uiteindelijk vonden we een buitenterras en daar konden we met Abba terecht. Het Jugendstil centrum waar Ålesund om bekend staat is zeker een bezoekje waard, maar dan meer om de leuke kunst-en tweedehands winkels te bekijken. Een aantal gebouwen in deze kenmerkende stijl wordt netjes onderhouden, maar die zijn op één hand te tellen. Het uitzichtpunt op de omgeving van Ålesund, de Aksla genaamd, lag de hele dag in de wolken. Dus de 480 treden die de trap omhoog telde was de moeite van het bestijgen niet waard.

Hemsedal

Ons laatste verblijf was in het Hemsedal. Daar sliepen we in een hutje op Hulbak Camping. Deze camping wordt door een Nederlands stel gerund. Een heel mooi wandelgebied (zeker voor gezinnen met jonge kinderen), maar als je de ruigere gebieden en vergezichten in Noorwegen gewend bent is deze omgeving toch anders. We hebben hier een paar mooie wandelingen gemaakt, maar die haalde het niet bij de grilligheid in het gebied rond Sæbø. Vanuit het Hemsedal reden we weer terug naar Larvik.

Abba vond het wandelen erg vermoeiend en ging vaak gelijk liggen bij een pauze.

Abba vond het wandelen erg vermoeiend en ging vaak gelijk liggen bij een pauze.

Terugreis

De reis vanuit Larvik naar Hirtshals met bootmaatschappij Colorline duurde iets meer dan 4 uur. Via deze maatschappij kon je wel een kennel huren voor de reis. Dus nadat we de auto op het dek geparkeerd hadden begon de wandeling naar de kennel. Die was niet zo makkelijk te vinden. Bij navraag en een paar keer heen en weer lopen moesten we naar een soort tussendek. Abba houdt niet van trappenhuizen om één of andere reden. Dus mevrouw gaat dan laag op d’r poten staan, oortjes naar achteren en aan alles zie en merk je dat ze het maar niets vindt. De lift daarentegen is geen enkel probleem. Blijkbaar de trappenhuizen toch niet goed geoefend tijdens de socialisatieperiode. Ik liep even vooruit om de kennel te checken. Brr.. het was een betegeld bezemhok met 4 kooien. Ik liep op met nog een andere hondeneigenaar en allebei besloten we dat dit geen plek was om je hond te stoppen. Wellicht had ik in mijn hoofd een soort Teletubbieberg met rondhuppelende hondjes bedacht of iets dergelijks, maar dit was gewoon een hele nare plek. Dus wij weer terug naar de auto. Dan toch maar in de auto. Nu op de achterbank, want dit scenario hadden we niet bedacht en om de auto nu nog om te gaan pakken dat kon gezien de tijd ook niet meer. Opgelucht sprong ze in de auto, deze plek kende ze. Dus wij lieten haar wederom in de auto achter. Het blijft toch iets wat je de hele reis bezig houdt. Bij de afvaart stonden we op het dek buiten direct boven het parkeerdek en je hoorde de autoalarmen achter elkaar afgaan. Arm beest. Er werd haar ook nog geen rust gegund. Ook na dik vier uur alleen in de auto gelukkig geen sporen van stress of angst. Abba was heel erg blij om ons weer te zien, wat hebben we toch met haar geboft op dit gebied.

Eenmaal weer van de boot af verliep de reis naar huis voorspoedig. We hadden besloten om in één keer terug te rijden. Al met al zijn we die dag 14 uur onderweg geweest en heeft Abba al die tijd geen kick gegeven. Achteraf bezien doen we dat ook geen tweede keer meer, dat was voor ons ook een beetje teveel.

Samenvatting wandelingen/uitstapjes*

  • Øvre sandvatnet (weg Sauda 520) – Mooie route, maar door vele sneeuwval lastig te volgen. Veel schapen.
  • Bondhusbreen (uitzicht op gletsjertong Folgefonna) – gemakkelijke route over grindpad
  • Valldalen – Mittelsbu – mooie wandeling, mits goed weer. Je loopt over een grindweg met fietsers en auto’s en dat is niet onze favoriet.
  • Fossestien – lang wandelpad langs verschillende watervallen (waaronder Likholefossen). Wij hebben steeds kort bij een waterval geparkeerd en niet de hele route gelopen.
  • Gjesedalvatnet – mooi dal, maar door de hevige regenval was het één groot moeras. De laaghangende bewolking blokkeerde ons uitzicht. Na 1,5 uur zijn wij weer omgekeerd.
  • Eikfjord naar Kvanvikstøylen- Steil pad omhoog, eind van de wandeling kom je bij een bergalm, een Støyle, met een mooi uitzicht. Veel koeien onderweg..
  • Stardalen, wandeling naar Oldeskaret – Prachtig, echt super, mooi uitzicht op de Haugabreen. Wij zijn wel omgekeerd, dus hebben de wandeling niet uitgelopen.
  • Dvergsdalenstøylen – mooie wandeling naar top Nykklen. Halverwege de wandeling kwamen we erachter dat er ook nog een grindweg omhoog ging (al was deze wel zeer steil. Veel schapen op de route.
  • Gaularfjellet (autoroute) – wandeling naar Grønengstølvatnet. De locals rijden gewoon door tot aan het meer. Wij waren netjes aan het begin onze auto geparkeerd. Erg frustrerend als je dan continue wordt ingehaald door een auto.
  • Kvamsdalen – Prachtige wandeling, wel op z’n Noors bijna loodrecht de helling op, dus best pittig.
  • Skorasalen (1542 m) – Prachtige wandeling (mijn man heeft deze alleen gelopen, voor honden ook erg pittig en steil aan het eind moet je een stukje klauteren.)
  • Molladalen – Wauw, gewoon wauw. Het eindpunt van de wandeling is bij een meer, het uitzicht is daar adembenemend. Een zeer geliefd gebied onder wandklimmers. Let op: deze wandeling heeft een stukje traverse, echt klimmen en klauteren. Niet met een hond te belopen normaal gesproken. Het water in de rivier stond laag en daardoor konden wij onderlangs.
  • Flofjellet – mooie wandeling door een dal over een oude postweg.
  • Harahorn – gemakkelijke wandeling naar één van de hoger gelegen toppen in het Hemsedal.

* De links verwijzen naar het gebied waar de wandeling ongeveer was. Mocht je meer informatie willen hebben, dan help ik je graag op weg. Zoek zelf altijd je route eerst goed uit voordat je op pad gaat!

Checklist reisbenodigdheden Abba

  • Tekentang
  • Ontwormingspillen (niet gebruikt, maar voor de zekerheid)
  • Teken/vlooien spot-on (mocht je deze gebruiken en tijdens je vakantie nodig hebben natuurlijk)
  • Dierenpaspoort
  • Benchkleed/kussen (dat nog naar huis ruikt)
  • Voerbak
  • Speeltje
  • Kluifjes/snoepjes voor in de auto/tussendoor
  • Flesje dat je met water kunt vullen voor onderweg
  • 15 kilo brokken (Farm Food) – voor ons voldoende voor drie weken

 

Noorwegen is prachtig!

Noorwegen is prachtig! Linker foto is het uitzicht vanaf top Skorasalen (1542m)

Dit was mijn verslag van onze eerste vakantie met Abba! Mocht je meer informatie willen hebben over onze verblijfplaatsen, wandelingen of route laat het dan even weten. Ik help je graag. Noorwegen is prachtig en ook met de hond prima te bezoeken.

Advertenties

4 gedachtes over “Abba op vakantie in Noorwegen – De reis

  1. Wauw, Scandinavie is zo mooi! Wij willen er ook nog eens heel graag heen! Helaas kan Chiyo niet mee, de bejaarde dame van 9 met artrose kan niet te lang lopen. Gelukkig is ze wel dol op autorijden. 😉

    Like

  2. Pingback: Abba op vakantie in Noorwegen – De voorbereiding | Abba's Avonturen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s